Sen decreto de RISGA continúa a miseria, a opacidade, a inseguridade que trouxo a Lei de inclusión social de Galiza.

En dúas semanas comeza no barrio de Buenos Aires (Salamanca) a IV edición da Escola Ramón Fernández Durán.

Entramos nuns días cheos de presentacións de libros. O martes 25 de outubro estará en Vigo Magda Piñeyro autora do libro "Stop Gordofobia y las panzas perversas". Será a partires das 20:30 no café "De Catro a Catro" (rúa Xerona 16 - Vigo).

Este sábado presentamos no Festival Audiovisual Curtopía un novo proxecto no que imos da man de Raias Travesseiras e Galiza Contrainfo: Mulleres en Resistencia.

A finais de mes a xente de Baladre volvémonos a vernos no encontro que faremos no barrio de Buenos Aires (Salamanca).

O pasado sábado 1 de outubro tivemos o pracer de escoitar a Koldobi Velasco.

Non somos criminais, dereitos sociais! Isto berrabamos hoxe diante da casa do concello de Nigrán, onde se atopan as dependencias dos servizos sociais desta localidade.
Até alí fomos para nos concentrar baixo o lema: Contra a criminalización da pobreza!

O vindeiro sábado 1 de outubro temos o pracer de ter en Coia a Koldobi Velasco.

Comezamos a semana en Bruxelas. Si, en Bruxelas. En concreto nunhas xornadas de traballo na Comisión Europea e no Parlamento Europeo nas que participamos diferentes colectivos que traballamos no eido da loita contra a pobreza, exclusión social, a loita contra a precaridade, etc.

A ODS-Coia e o G.A.S. convocamos o mércores 28 de setembro unha concentración baixo o lema: Contra a criminalización da pobreza. Será en Nigrán, diante do concello na praza da Constitución a partires das 11h00.

Partillamos o relato dunha muller, perceptora da RISGA, que mudou a súa residencia a Nigrán. Dende a primeira cita comezaron os problemas coa traballadora social.

Paramos no mes de agosto, pero co mes de setembro retomamos a nosa actividade. é dicir, punto de información e asembleas.

A auga da moito cartos. Moitos para as grandes transnacionais, uns poucos para os gobernos municipais que a venden como unha mercadoría máis. Un modelo de xestión que permite aos concellos financiarse malvendendo este ben común, igual que o fan con tantos outros.