Inicio

Na 3ª edición da escola de acción social critica e transformadora que celebramos en Rubí a pasada semana presentamos o libro: "Acción social para la emancipación". O texto foi coordinado por Ruth López Herrero, Noelia Bribián, Koldobi Velasco e Manolo Sáez Bayona.

O pasado martes 30 de xuño "a Xunta de Galicia asinou un convenio de colaboración con Cruz Vermella para a posta en marcha da tarxeta básica".

Valladolid acollerá o sábado 11 de maio o "3º Encontro estatal polas Rendas Básicas e moitos máis". A continación deixamos a presentación:

Los últimos meses han puesto de manifiesto hasta qué extremo era cierto el lema “No es crisis, es estafa”. El gobierno de los banqueros y de la troika va organizando minuciosamente el saqueo, sembrando la incertidumbre y el miedo entre las de abajo. El desempleo forzoso para 6 millones de personas, el desahucio masivo de las viviendas, la mengua brutal de los salarios, el despido de saldo, la liquidación de los convenios, la subida de los impuestos indirectos, la criminalización de los empleados públicos y de la protesta, el desmantelamiento y privatización de la educación y la sanidad, la denegación de futuro para las generaciones más jóvenes, la supresión de derechos a los inmigrantes, se incrementa la feminización de la pobreza, se desatiende los cuidados realizados mayoritariamente por mujeres y se invisibilizan estos aún más…

Compañeiras de Lugo comezan co Grupo de dereitos sociais e renda básica, tivemos a sorte de coñecer a algúns das persoas que o integran en Coia. Dende a ODS-Coia queremos amosarlles todo o noso apoio e ánimos.

Debido á actual crise/estafa, a maior parte da riqueza producida na nosa sociedade vai a parar a unha minoria de ricos cada vez máis ricos, o que leva a unha maior desigualdade social, desemprego, traballo precario, e maiores dificultades para moitas familias que non ven cubertas as súas necesidades máis básicas (alimentación, vivenda, saúde,...). A información e a atención (humana e económica) que veñen dando as institucións (SEPE/INEM, Xunta de Galicia, Servizos Sociais...) ante a necesidade de solicitar prestacións sociais como a renda activa de inserción (RAI), a renda de inclusión social de galicia (RISGA) ou as axudas de emerxencia social (AES), é escasa, confusa e moi burocrática.

A través da rolda de correo de Baladre chega esta artigo que leva por título: "Depresión, dignidad y condiciones" e que foi elaborado polas xentes de Baladre para a revista "Rojo y Negro". Moi recomendable a súa lectura.

“Nuestra vida posterior reclama
movimiento del uso de nuestro ingenio
dependerá nuestro sustento.
Sin embargo, requiere esfuerzo,
sin embargo requiere esfuerzo.

Volveremos a existir no es una ilusión,
lo veo y se me encienden los ojos.”

(The New Raemon-la mesa redonda)

Adrian tiene 24 años se levanta todos los días sin mucho que hacer, sabe que su madre le proporcionara la comida y la casa, pero su vida hace ya años que quedo sin rumbo, varada en un desierto de horas muertas. Se ilusiono con el 15M, y según la asamblea de su barrio fue apagándose sus esperanzas con ella.

A ODS-Coia e a Parroquia Cristo da Victoria, xunto á xente do G.A.S., convocamos para  vindeiro luns 6 de maio un acto de rúa ás portas dos servizos sociais do Concello en Coia (rúa Quintela, 31, á altura da Avenida Castelao, 25) co obxectivo de denunciar o crecente empobrecemento que sufrimos inxustamente unha gran parte da cidadanía e esixir ás institucións públicas, neste caso Concello e Xunta, que cumpran coa súa obriga de garantir o dereito de todas as persoas a unha vida digna.

Non podemos calar ante unha realidade terrible que cada vez é máis común: mentres moitas familias nos vemos na obriga de afrontar o día a día cuns mínimos ingresos ou mesmo sen eles, resultando imposible facer fronte ao pago de bens tan básicos como os alimentos, o aluguer, os recibos de auga e luz...

Chega o tempo de facer as declaracións da renda e tamén de facer Obxección Fiscal aos Gastos Militares. A xente do Espazo Aberto Antimilitar lanza esta campaña de desobediencia. Achegamos o texto de presentación da mesma e lembrade que se precisades información de como facer a OF podedes visitar a súa web: www.nonaogastomilitar.org

Dende o Espazo Aberto Antimilitar seguimos, outro ano máis, animando a facer obxección fiscal en contra dos gastos militarizados. Deixamos o texto de presentación da campaña 2013:

O presuposto do Ministerio de Defensa para o ano 2013 é de 5.937 millóns de euros o que, sendo unha barbaridade, supón un descenso do 6,01 % con respecto ao ano anterior. De feito, o presuposto deste Ministerio leva baixando dende o ano 2000, redución que provoca certa inquietude e indignación entre os mandos e responsables militares.

Achegamos a nova publicada na web de Baladre na que recolle toda a información do encontro que as xentes de Baladre imos celebrar en Zaragoza:

Los próximos días del 26 de abril al 28 de abril realizaremos un nuevo encuentro de Baladre. En esta ocasión será en Zaragoza en los locales de la AA.VV del Barrio de San José. Aquí os dejamos los temas que trataremos.

Viernes, 26 de Abril

- Llegada al Barrio de San José, a los locales de la AA.VV., a lo largo del día. A las 19 h las compas del 15-M de S. José tienen una actividad en la que esperan contar con nuestra participación.

Antes de la cena del viernes, nos repartirán entre las diferentes casas de las personas que nos acogerán.

El viernes cerramos el orden final de temas a tratar el sábado, más las personas que dinamicen las sesiones del Encuentro todo el sábado y el domingo a la mañana.

A falla e a insuficiencia de ingresos está a provocar moi graves problemas no día a día de moitas persoas dos nosos barrios.
Como denunciabamos hai unhas semanas (GAS “PENOSA” di: se non tes castos “APAGA E VÁMONOS”), a pobreza enerxética comeza a ser un concepto que por desgraza afecta cada día a máis sectores da poboación. Por este concepto enténdese a dificultade ou incapacidade de manter o fogar nunhas condicións axeitadas de temperatura a un prezo xusto. Dentro das causas que a orixinan pódense distinguir: baixo nivel de renda, baixa calidade da edificación e incremento dos prezos da enerxía.

Problemas coma este os compartimos con amplos sectores da poboación de países coma Portugal o Grecia que sofren as políticas marcadas pola Unión Europea. Achegamos un vídeo titulado "Recortes eléctricos" que nos presenta: “Los cortes de electricidad en Grecia se extienden debido al paro, al aumento de las tasas y a la aprobación de un tributo sobre la propiedad inmobiliaria que se cobra a través del recibo de la luz. Este vídeo muestra los testimonios de hogares afectados y la labor del grupo "Yo No Pago", que ayuda a reconectar la electricidad de las casas sin luz.”

A Oficina de Dereitos Sociais-Coia e a Parroquia Cristo da Victoria lanzamos a campaña: Vivir dignamente é un dereito! Asina a folla de denuncia social para esixir ao Concello e á Xunta que cumpran coa súa obriga de garantir este dereito.

Esta iniciativa que ten coma obxectivo denunciar o crecente empobrecemento que están a padecer un gran número de persoas no noso barrio e en toda a cidade, así como esixir ás administracións públicas que cumpran coa súa obriga de garantir que todas vivamos con dignidade sen que sexan vulnerados os nosos dereitos fundamentais.

O instrumento ideado para levar a cabo esta denuncia é a presentación masiva dun escrito exercendo o dereito de petición perante as administracións públicas con competencia en materia de servizos sociais (Xunta e Concello); escrito onde o asinante expón as súas circunstancias económicas e sociais e solicita unha Renda Básica que permita satisfacer con dignidade as súas necesidades básicas.

Dende hai tempo dende a ODS-Coia vimos comprobando como moitas persoas no noso entorno teñen serias dificultades para facer fronte ao pago dos recibos da luz e do gas.

Isto ven provocado por dous motivos que se acumulan: por uhna banda o desproporcionado importe das facturas, e por outra, a situación de precariedade económica na que conviven moitos fogares do noso Barrio.

Ante esta situación, e como parte dunha campaña de denuncia desta grave situación, quixemos afondar un pouco máis neste problema, que está a facer que moitas persoas véxanse privadas dun ben de primeira necesidade como a enerxía eléctrica, imprescindible para vivir en condicións dignas e saudables.

Grazas á revista anarquista "Abordaxe" ofrecémosvos o texto "Estado de benestar, ou revolución?" publicado polo grupo antimilitarista "Tortuga" en outubro de 2011. Como resaltan en Abordaxe no texto "analizan de formar lúcida certos aspectos históricos do chamado "estado de benestar" e da súa implantación no primeiro mundo como estratexia das elites capitalistas; critica tamén a postura do esquerdismo tradicional na súa defensa deste e na súa falaz pretensión de que responde a conquistas do movemento obreiro."

¿Estado de bienestar, o revolución?

Algunos partidos políticos, organizaciones y sindicatos del estado español que dicen ser “de izquierda” aúnan en estos tiempos voces y esfuerzos para defender aquello que llaman “estado de bienestar”.  Ello lo hacen en medio del aplauso de gran parte de la sociedad, la cual se entiende beneficiaria de dicho estado de bienestar y por ello partidaria de su pervivencia.

As compas dos G.A.S. sacan o número 3 de Fractura, así o presentan:

Dende o chamado “inicio da crise” estamos sometidas a un ataque continuo en forma de recorte de prestacións e dereitos que nos están retrotraendo a unha situación de precariedade e explotación que foran superadas xa, en certa medida, por anteriores xeracións. O “estado de shock” reinante, provocado no noso entorno pola “crise”, permite que este proceso de ataque e derrubamento se estea a levar a cabo a gran velocidade e sen maior oposición.

A batería de “medidas de axuste” que se están a implantar non son medidas improvisadas de urxencia para afrontar unha situación inesperada.Todas elas están na axenda do poder dende hai moito tempo. A privatización daqueles servizos rendibles e desmantelamento dos que non o son é un dos principios constituíntes da Unión Europea, así como o abaratamento da man de obra mediante a desregularización e precarización do mercado de traballo, plasmadas nunha reforma laboral agardada hai tempo pola patronal.

Baladre fai 30 anos e ZialdoKA animouse a recoller, con este texto, parte da historia destas tres décadas:

Cuando en 1993 organizamos una marcha a píe entre Valencia y Madrid pretendiendo ser un grito de «basta de recortes sociales» no sabíamos que veinte años después este grito iba a ser de sangrante actualidad. O igual si que lo sabíamos y por eso hacíamos lo que hacíamos.

Desde el nacimiento de la Coordinación contra el paro, la pobreza y la exclusión social allá por 1982 algo que si que teníamos claro era, y no podía ser de otra forma, que la íbamos a conformar colectivos diversos de personas afectadas o grupos cercanos a éstas. Hoy día seguimos conformándola personas y grupos de lo más diversos que «nos gusta buscar lo común, lo que nos une, sin eludir debatir sobre nuestras diferencias». Todo ello desde la igualdad en la participación, trabajando todos estos años desde y por la horizontalidad. No ha sido ni es fácil pero en el día a día durante estos 30 años nos ha dado tiempo de sobra para ir corrigiendo errores "técnicos" en busca siempre de la máxima participación de personas y grupos.