servizos sociais

Non somos criminais, dereitos sociais! Isto berrabamos hoxe diante da casa do concello de Nigrán, onde se atopan as dependencias dos servizos sociais desta localidade.
Até alí fomos para nos concentrar baixo o lema: Contra a criminalización da pobreza!

Hai unhas semanas, chegounos unha consulta a través do mail da ODS. Dicía así:

Publicamos "Concello de Vigo: Máis cheque social?" texto que asina Pablo Eifonso e que o recollemos do facebook de Vigoblog En Vigo. Pensamos que este texto pode animar reflexións moi necesarias para a cidade en moitos e diversos terreos.

Concello de Vigo: Máis cheque social?

Penso que o cheque social non é ningunha solución -nin tan sequera a curto prazo- e, de feito, pode acabar sendo un elemento contraproducente. De feito, teño a impresión de que o acaba é producindo é substitución dos servizos por unha sorte de caridade pública.

Compartimos un pequeno texto que nos achegou Xistra Souto titulado "Eles e nós".

Eles e nós

Nós somos uns mentireiros e non nos deixamos axudar, por iso eles teñen que controlar en que malgastamos os poucos cartos que temos, marcar “distancia terapéutica”…

Nós non estamos adaptados á sociedade, por iso precisamos proxectos de inserción, cursos de habilidades sociais, obradoiros de procura de emprego…

Resulta curioso atoparse con textos -coma a carta que achegamos- que nos falan de situacións idénticas ás que estamos a vivir nestes días en Coia. Como en Argilan, estivemos tamén con persoas que chegaron a nós a través da traballadora social do concello a cal lles indicou que nós lles podiamos botar unha man en cuestións de RISGA.

A nosa ollada mira moitas veces para Euskadi por reflexións e experiencias coma esta. Moitas colectivos e persoas levannos anos de adianto na loita polos dereitos sociais. Por exemplo, reivindicacións como a de esixir constancia por escrito da tramitación de axudas sociais municipais son batallas nas andiveron xentes daquelas terras, e que ademais gañaron.

A Oficina de Dereitos Sociais-Coia, a Parroquia Cristo da Victoria e GAS (Grupo de Axitación Social) organizamos hoxe 6 de maio un acto de rúa ás portas das dep

Hai xusto unha semana tivo lugar en Coia o obradoiro da RISGA á RBis, no que partindo da realidade da RISGA e da falta de axudas sociais queriamos afondar na procura de respostas colectivas a este sistema.

A nosa primeira sorpresa foi o elevado número de persoas que viñeron á xornada, algo máis de trinta persoas chegadas de distintos puntos de Galiza e de ámbitos diversos como: profesional do social -a maioría-, xente de movementos de base, veciños e veciñas de Coia...

No blog de denuncia e crítica social: Colectivo No a O´Belen, dedicado a defensa dos dereitos dos menores (especialmente dos que viven tutelados ou presos) e a loita contra a Fundación Internacional O´Belen e demais empresas beneficiarias da privatización dos servizos sociais.

Atopamos un artigo moi interesante que leva por título: "A realidade dos servizos sociais":

Las diferencias sociales que genera el sistema económico imperante conllevan situaciones en las que sectores importantes de la población necesitan de la solidaridad del resto. Estas situaciones no han pasado desapercibidas para el conjunto de la sociedad. De esta forma, a lo largo del siglo XX fue surgiendo el concepto de “servicios sociales” tal como lo entendemos hoy día.

En Berri-Otxoak hai tempo que elaboraron unha lista con consellos moi prácticos e que é necersario ter en conta cando vaias á cita coa traballadora social na procura de respostas aos teus problemas económicos.

Así nolo contan: “Berri-Otxoak es una plataforma contra la exclusión social y por los derechos sociales, ni agentes institucionales, ni intermediarios, ni hermanitas de la caridad”. Con esa premisa aí van uns...

Consellos prácticos:

"- La trabajadora social es una empleada  a quien se le ha encargado dar el visto bueno a las ayudas sociales. Desde luego tiene superiores políticos que le marcan directrices y le piden cuentas. En algunos lugares, están subcontratadas como autónomas, nada menos. Cada una tiene su carácter, compromisos personales e ideología. No es tu amiga/o, ni tu confidente.

No mundo dos servizos sociais deste tempo moitas organizacións e profesionais relaciónanse coa persoa aillándoa do seu entorno crendo que deste

A prensa comeza a facerse eco dos retrasos e da mala organización dos servizos sociais públicos que están a quedar de manifesto ante o aumento de persoas que acoden a estes servizos para buscar solucións aos problemas provocados polo sistema agudizados aínda máis pola crise económica.

Os orzamentos non chegan, deixando claro que a atención e o recoñecemento dos dereitos dos máis empobrecidos non están nas primeiras páxinas das axendas políticas (artigo Público).