atrasos

Sen decreto de RISGA continúa a miseria, a opacidade, a inseguridade que trouxo a Lei de inclusión social de Galiza.

Volvemos ás rúas, nesta ocasión para derrotar ao lado escuro que representa "Caballero Vader". El é un dos máximos representantes dun xeito de facer política que beneficia a uns poucos, os de sempre (Aqualia, Vitrasa, construtoras, Clece...) e que empobrécenos a moitas.

Primeira semana de setembro e aínda están sen resolver as axudas do “Programa municipal de axudas extraordinarias a familias para gastos de aloxamento, subministros e alimentación”, o coñecido como “cheque social”.

O artigo 13.5. das bases desta convocatoria sinala que “o prazo máximo para resolver e publicar a resolución do procedemento non poderá exceder de tres (3) meses, contado desde a publicación da convocatoria no BOP”, pero todo indica, segundo sinalan responsables de benestar social, que, como xa aconteceu o ano pasado, incumprirán o establecido nas bases e a resolución non estará para o 17 de setembro, data na que expira dito prazo.

Seguen os problemas económicos para a maioría e mecanismos coma a RISGA en Galiza non están a funcionar deixando a persoas e familias na miseria por iso lanzamos esta campaña que leva por título "Sen dereitos, sen traballo, sen cartos... pero con DIGNIDADE":

Chegou o medo e con el unha marea de recortes que están a facer as nosas vidas, se cabe, moito máis difíciles. Unhas vidas que non chegaron a coñecer o estado do benestar e para as que paro, pobreza, precariedade, exclusión... levan sendo compañeiras dende sempre. Malia o costume, estes momentos están marcados pola rapidez na perda de dereitos, unha velocidade que responde ás présas do capital por eliminar toda carga para os seus movementos.

A xente de Alambique dentro da campaña “Cansadas de ser invisibles” denuncia os atrasos que están a sufrir as persoas que solicitan axudas sociais. Nunha das accións de rúa leron un texto que explica moi ben situación que por desgraza coñecemos á hora de solicitar a RISGA.

Primer mes:

Acabo de terminar el subsidio de desempleo. Me han comentado que puedo pedir el Salario Social. Después de más de quince requisitos y de un montón de pegas administrativas, he tenido que volver cuatro veces, he conseguido meter los papeles en mi trabajadora social. Todo porque decían que en la casa donde vivo figuran varias personas empadronadas y querían que demostrase que no es así. Ahora me dicen que tengo que esperar.

Dicen que esto del Salario Social es una ley y que en la misma pone tres meses de espera. Empiezo a pensar cómo me voy a organizar y qué gastos puedo dejar de hacer. Voy cada mañana al INEM a ver si hay alguna oferta de empleo.