Comunidade Base Coia

Subscribe to Comunidade Base Coia feed
Actualizado: hace 2 horas 19 min

Testemuño de Iria Barreiro: experiencia en Chile con poboación migrante

Dom, 21/05/2023 - 13:09

Onte, venres 19 de maio, ás 21:30, tivemos a oportunidade de coñecer a experiencia de Voluntariado Internacional de Iria Barreiro na cidade fronteiriza de Arica (ao norte de Chile). Iria, que foi destinada a Chile polo Servizo Xesuíta a Migrantes, ofreceunos as súas reflexións e vivencias con poboación migrante de toda Latinomérica.

Cun discurso moi traballado e dende a sensibilidade a flor de pel da experiencia persoal vivida durante un ano en contacto directo coa realidade da zona, conseguiu achegarnos a súas impresións e contaxiarnos as súas emocións.

Falounos da súa formación como voluntaria, das primeiras sensacións, das rutinas e do traballo diario en Chile, da acollida e do acompañamento (a súa tarefa principal), da cultura e da sociedade, dos costumes e das anécdotas, da alegría e da esperanza, pero tamén da dor e da inxustiza.

Iria explicou que a poboación migrante que chega ao norte de Chile é a máis empobrecida e, ademais, é vítima das mafias e da explotación a que se ve abocada pola súa situación non regularizada. A todos estes factores engádese, por desgraza, unha violenta discriminación por parte da poboación local, igual que está a suceder noutros países, entre eles, aínda que sexa triste dicilo, o noso.

É difícil non conmoverse ante relatorios como o de Iria; é difícil non conmoverse ante a pobreza, ante os discursos do odio, ante a violencia, ante a inxustiza; pero tamén é difícil non conmoverse ante a valentía e o compromiso de persoas novas como Iria, que son quen de deixalo todo para axudar e acompañar, que viaxan ao Sur (hai moitos sures, como lembraba Iria) para poñerse do lado das vítimas, e que saben, sobre todo, contaxiar ilusión e esperanza no futuro, na construción dese outro mundo posible, necesario e urxente.

Parabéns, Iria, polo teu exemplo solidario. E grazas por con-movernos para seguir a camiñar na procura do Reino…

Categorías: Comunidade Base Coia

Círculo de Silencio pola precariedade laboral

Sáb, 06/05/2023 - 17:52

xoves 4 de maio, ás 20:00, xunto á Farola de Urzáiz, a Rede Social Galicia Sur convocaba un novo Círculo de Silencio,desta vez, ao fío do recente 1º de maio, para denunciar a precariedade laboral que está a padecer unha boa parte da poboación, en particular fogares monoparentais, mulleres, persoas maiores e xoves.

Vimos de celebrar un 1º de maio difícil, marcado pola desunión sindical e certa apatía xeneralizada, nun contexto de crise económica e eco-social que está levando a unha precarización crecente do marco laboral. Esa precarización está a provocar algo insólito nas últimas décadas: a pobreza como fenómeno cada vez máis común nas clases traballadoras. O que antes era máis excepcional agora comeza a ser o noso pan de cada día: ter un emprego é con demasiada frecuencia unha garantía para malvivir, para acostumarse a unha supervivencia abafante marcada pola pobreza e o risco de exclusión social. A situación é particularmente grave nas familias monoparentais, nas que a muller adoita ser a responsable dos ingresos do fogar, así como na xente máis nova, que ten que enlazar empregos temporais moi mal remunerados en condicións con frecuencia indignas.tación masiva dos recursos e o seu desprezo pola vida das outras especies (e con frecuencia tamén da propia especie humana), está a provocar unha crise global sen precedentes, unha crise da que so poderemos saír se, dunha vez por todas, aprendemos a traballar cooperativamente e con miradas a longo prazo. Non podemos agardar máis. O tempo é agora, se non queremos que os nosos fillos e fillas paguen as consecuencias, se non queremos ser culpables ante eles e elas dun futuro aínda peor que o noso xa crítico presente. Moitas, moitos, as persoas e comunidades máis vulnerables e empobrecidas, coma sempre, están a ser as primeiras vítimas: guerras e violencia, fame e falla de recursos, migracións masivas e fronteiras militarizadas… É ese o mundo que queremos?

[…]

(Continúa no manifesto adxunto)

circulo-silencio05_04Descarga
Categorías: Comunidade Base Coia

Crónica do Encontro con Agustín Rodríguez Teso

Dom, 23/04/2023 - 19:30

Onte, sábado 22 de abril, celebramos a Xuntanza de Comunidades, que desta vez veu acompañada e enriquecida coa visita de Agustín Rodríguez Teso, cura da Cañada Real e na parroquia de San Fermín, en Madrid. Aínda que tiñamos previsto desenvolver a xornada en Vilán, finalmente a previsión climatolóxica levounos a decidir quedarnos en Vigo, nos locais la parroquia do Cristo da Vitoria.

Pola mañá, Agustín ofreceunos un relatorio no que nos levou a percorrer a súa traxectoria vital como cristián comprometido. Moitas e moitos de nós sentímonos reflexados nas palabras de Agustín: dende a ilusión inicial dos anos 80, nos que parecía que podíamos de verdade cambiar o mundo para sempre; ata a decepción posterior, nos anos 90, trala crise económica, a profesionalización dos servizos sociais e a constatación, en fin, de que baixo os adoquíns non se atopaba area de praia. Nos anos dous mil veu, en definitiva, a crise persoal e colectiva, que nos levou a asumir a nosa pequenez e a recoñecer que os tempos de Deus, os tempos do pobo, non son os tempos das nosas vidas persoais, moito máis pequenos e limitados.

Tras este percorrido persoal e comunitario, Agustín centrouse no que podemos facer nestes anos que nos toca vivir, que non son os das décadas pasadas. Foi precisamente o recoñecemento dos erros do pasado o que, segundo Agustín, nos permitiu comezar de novo partindo de varias ideas clave: o respecto, a confianza e a responsabilidade. É dende estas actitudes dende onde podemos xerar espazos que constrúan o Reino. Pero tamén debemos elixir os nosos compromisos, sen pretender abarcalo todo, sen pretender adoctirnar, sen deixarnos queimar pola desmotivación ou o exceso de ‘activismo’. Debemos ser ‘pontífices’, no sentido de construír pontes, de tender mans e de ofrecer espazos de diálogo e comunicación, porque no Reino teñen que estar todos e todas, ninguén pode quedar fóra (a non ser que el ou ela non queiran participar do banquete da comuñón).

Ao longo da súa charla, Agustín aportou numerosas experiencias persoais, algunhas duras, outras cómicas, todas con-movedoras. Como deixou claro tanto pola mañá como pola tarde, onde tivemos con el unha longa tertulia tralo xantar comunitario, deberíamos orar as 24 horas do día, adoptando a mirada de Xesús cando contemplamos a nosa realidade e actuamos para transformala. Podemos, e debemos, afrontar as des-grazas alleas e propias para recuperar a graza e a felicidade que Deus quere para nós. Niso consiste, ao fin e ao cabo, anunciar a boa nova do Evanxeo.

Grazas, Agustín. Grazas polas túas verbas sinxelas pero fondas, polo teu camiñar comprometido, polo teu exemplo de vida, radicalmente cristián.

Categorías: Comunidade Base Coia

Ocote Encendido: «Ternura de los pueblos»

Mar, 18/04/2023 - 16:42

Achegamos a continuación o último número do Ocote Encendido, con información alternativa sobre a realidade latinoamericana, que as compañeiras e compañeiros dos Comités Óscar Romero nos presentan con estas palabras:

Queridas y queridos lectores:
Os hacemos llegar un nuevo Documento, que hemos titulado “Ternura de los Pueblos” en recuerdo de nuestro querido, pero ya desaparecido, Comité Romero de Madrid (y con permiso de Gioconda Belli).
Como hacía el Boletín de Madrid, queremos compartir denuncia política y noticias alternativas a los grandes medios de comunicación. Tenemos que dar las gracias, sobre todo, al compañero chileno Hervi Lara por su importante, oportuna y desinteresada colaboración. Hemos querido contar, también, algunas visiones de lo que ocurre en Perú, de Haití y de lo que está sucediendo en la frontera sur de Estados Unidos.

Conscientes de todo lo que falta por comunicar, esperamos que os resulte interesante.
Un abrazo solidario
Comités Óscar Romero

OCOTE-116-Ternura-de-los-Pueblos-compressedDescarga
Categorías: Comunidade Base Coia

Encontro con Agustín Rodríguez Teso

Lun, 17/04/2023 - 00:20

O vindeiro sábado 22 de abril celebraremos en Vilán a xuntanza de comunidades.

Será, coma todos os anos, un encontro no que compartir reflexión, oración, convivencia, xantar, lecer… Pero desta vez será quizáis máis especial porque contaremos coa presenza de Agustín Fernández Teso, que pasará o día coa nosa comunidade para compartir connosco a súa experiencia como sacerdote nunha parroquia en La Cañada Real (Madrid).

Unha xuntanza para cargar as pilas e coidarnos para poder seguir coidando da vida.

Categorías: Comunidade Base Coia

Círculo de Silencio polo Día da Terra

Ven, 14/04/2023 - 17:31

xoves 13 de abril ás 20:00, xunto á Farola de Urzáiz, a Rede Social Galicia Sur convocou un novo Círculo de Silencio, desta vez para denunciar a dramática crise medioambiental que estamos a padecer en todo o planeta.

O día 22 de abril celébrase en todo o mundo o Día da Terra, e quixemos aproveitar esta data para expresar cun berro de silencio a nosa protesta ante a situación medioambiental do noso planeta. A Humanidade, e en particular a civilización occidental, coa súa explotación masiva dos recursos e o seu desprezo pola vida das outras especies (e con frecuencia tamén da propia especie humana), está a provocar unha crise global sen precedentes, unha crise da que so poderemos saír se, dunha vez por todas, aprendemos a traballar cooperativamente e con miradas a longo prazo. Non podemos agardar máis. O tempo é agora, se non queremos que os nosos fillos e fillas paguen as consecuencias, se non queremos ser culpables ante eles e elas dun futuro aínda peor que o noso xa crítico presente. Moitas, moitos, as persoas e comunidades máis vulnerables e empobrecidas, coma sempre, están a ser as primeiras vítimas: guerras e violencia, fame e falla de recursos, migracións masivas e fronteiras militarizadas… É ese o mundo que queremos?

Tedes o manifesto completo do manifesto a continuación:

circulo-silencio23_04Descarga
Categorías: Comunidade Base Coia

Celebramos a VIDA de Manolo

Mér, 05/04/2023 - 18:32

A pesares da dor que nos deixou a morte do noso irmán Manolo, sentímonos agradecidas, agradecidos, por ter formado parte da súa vida e poder ser testemuñas do Amor que cultivou acotío coa súa vida entregada e comprometida. Tócanos agora estar a altura do seu exemplo, construír dende a súa mirada tenra e limpa, facer crecer a semente que deixou no noso corazón.

Son innumerables as mostras de cariño, de agradecemento, de apoio, que recibimos nestes últimos días. En todas elas crece, como unha fervenza, o amor que Manolo deixou tralo seu camiñar, e nós so podemos dar GRAZAS, a Manolo, pola súa Vida, e a toda a comunidade a á veciñanza, por estar ao seu lado e acompañalo na celebración do que Manolo foi, do que Manolo é xa por sempre.

Recollemos aquí tres textos que a comunidade lle adicou a Manolo no seu funeral e outro asinado por Acción Verapaz, organización de dereitos humanos á que Manolo estivo moi vencellado durante moitos anos, co desexo de que sirvan para alimentar o noso compromiso co proxecto de vida que el encarnaba, o proxecto de vida dun tal Xesús de Nazaret…

Resena-Biografica-Manuel-SordoDescarga Gracias-Manolo-por-invitarnos-a-tu-vidaDescarga Gracias-Manolo-1Descarga EN-MEMORIA-DE-MANOLO-SORDODescarga

Algúns enlaces a medios de comunicación que deron conta da nova da morte de Manolo:

https://www.farodevigo.es/gran-vigo/2023/04/01/muere-manuel-sordo-villar-padre-85483315.html

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/vigo/2023/04/02/parroco-lado-vecinos/0003_202304V2C4992.htm

https://www.farodevigo.es/gran-vigo/2023/04/02/adios-manuel-sordo-villar-dominico-85522445.html

Categorías: Comunidade Base Coia

Convivencia con Mercedes Barrio

Mér, 05/04/2023 - 17:52

Onte algunhas persoas da comunidade disfrutamos dunha preciosa xornada de convivencia con Mercedes Barrio. Mercedes viñera hai uns anos pola parroquia convidada a compartir con nós unha inesquecible ponencia sobre “Mística liberadora”. A pesares da distancia (ela ten en Madrid a súa residencia) mantivo o contacto con nós e, por fin, tras moitas demoras, puido achegarse a Vigo este pasado martes.

Tras unha fermosa conversa con ela na que lembramos a pegada do noso irmán Manolo nas nosas vidas, foi o momento para o xantar comunitario e para un pausado paseo pola Bouza, nos que houbo tempo para a palabra, para a reflexión, para as risas e para os silencios compartidos, cheos de sentido.

En definitiva, foi un día para a lembranza agradecida dunha comunidade que, como quería Manolo, segue a compartir a vida, segue a camiñar, segue a buscar no cotián o Reino fraterno que soñaba Xesús de Nazaret.

Categorías: Comunidade Base Coia

Celebracións de Semana Santa

Lun, 03/04/2023 - 22:36
Categorías: Comunidade Base Coia

Comunicado sobre o pasamento do noso irmán Manolo

Sáb, 01/04/2023 - 13:25

Benquerida Comunidade:

Con algunha tristura, pero cheos de esperanza, queremos comunicarvos o pasamento do noso irmán Manolo.

Damos grazas a Deus pola súa vida e pola vida que infundíu á nosa comunidade.

Velarémolo na parroquia a partir das 17 h. de hoxe.

Celebraremos o seu funeral de despedida o luns, día 3, ás 18 h.

Categorías: Comunidade Base Coia

Palabras que nos alentan: «Eu son a resurrección e a vida»

Ven, 24/03/2023 - 23:39

5º DOMINGO DE CORESMA (26 de marzo)
Chegamos hoxe ao quinto e último domingo de Coresma. As verbas de Xesús leváronnos, ao longo destes cinco domingos, a renunciar aos nosos egoísmos, a superar todos os medos, a construír un mundo fraterno e a denunciar as inxustizas da nosa realidade. O texto do evanxeo, coa resurrección de Lázaro, lémbranos o que vén sendo a idea motriz de todo este tempo coresmal: a palabra de Xesús fai miragres, resucítanos a unha nova vida, unha vida plena, que florece no medio dos desertos, que nunca murcha, que endexamais se agosta. A voz de Deus dixo: “Escoitádeo”. Aínda resoa ao longo dos tempos, reclamando a nosa resposta…

Xesús díxolle:

– Teu irmán resucitará.

Marta respondeulle:

– Ben sei que resucitará na resurrección, no día derradeiro.

Díxolle Xesús:

– Eu son a resurrección e a vida. Quen cre en min, aínda que morra, vivirá; e todo o que vive e cre en min, non morrerá endexamais. ¿Cres ti isto?

Ela respondeu:

– Si, Señor: eu creo que ti es o Cristo, o Fillo de Deus, que había de vir ó mundo. (Jn 11, 23-27)

Jn 11, 23-27
Categorías: Comunidade Base Coia

Palabras que nos alentan: «¡Andade como fillas da luz!»

Sáb, 18/03/2023 - 17:59

4º DOMINGO DE CORESMA (19 de marzo).

Fagamos memoria do percorrido que estamos a facer neste Tempo de Coresma: nos anteriores domingos pedíanos superar os egoísmos (1º domingo), vencer os medos (2º domingo) e comprometernos cunha vida fraterna e xusta (3º domingo), porque así saciaríamos a nosa sede de verdade, a nosa sede de Deus.

No evanxeo de hoxe, cuarto domingo de Coresma, Xesús dá a vista a un home cego de nacemento. Agora, por fin, podemos mirar o mundo con outros ollos, libres xa das nosas cegueiras egocéntricas. Pero iso ten unha contrapartida: actuar en consecuencia. Hoxe tamén, Pablo, nunha das súas epístolas, anímanos a camiñar como fillos da luz (que nos ofrece froitos de bondade, xustiza e verdade) e a denunciar as escuridades que nos oprimen.

Porque ao mesmo tempo que construímos unha vida persoal e comunitaria xusta e fraterna, ao mesmo tempo que nos abrimos a realidade de Deus, debemos de-construír e denunciar os prexuízos, os convencionalismos e os poderes que, no persoal e no comunitario, no local e no global, impiden desenvolver ese outro mundo posible e necesario, o Reino soñado por Xesús de Nazaret.

Que ninguén vos engaiole con palabras baleiras, que por estas cousas vén a ira de Deus sobre os fillos rebeldes. Non vos fagades cómplices delas; porque antes, si, erades tebras pero agora sodes luz no Señor. Así que andade coma fillos da luz, (porque a luz é toda bondade, xustiza e verdade), tendo en conta o que agrada ó Señor. E non compartades as obras estériles das tebras; polo contrario, denunciádeas, que do realizado por eses tales ás agachadas dá vergonza mesmo falar. Pero todo iso, cando o delata a luz, queda ó descuberto.

Efesios 4, 6-13
Categorías: Comunidade Base Coia

Tempo de Coresma: Nunca máis teremos sede

Sáb, 11/03/2023 - 14:25

3º DOMINGO DE CORESMA (12 de marzo).

Se nos anteriores domingos de Coresma Xesús pedíanos superar os egoísmos e vencer os medos, agora nos di onde atopar o acubillo e a forza para camiñar: ofrécenos a auga de vida que nos saciará para sempre, auga dun Deus que non é xa un obxecto de adoración alleo a nós, que non é xa unha entidade externa que ten o seu lugar nos montes ou nos templos. O Deus de Xesús, Deus Pai e Nai, é Amor, é Xustiza, é Verdade. E para adoralo cómpre vivir dende o Amor e para o Amor, dende a Xustiza e para a Xustiza, dende a Verdade e para a Verdade. Esa é a única adoración que Deus quere de nós, a única que precisa. Por iso, para ser coherentes con ese Deus Pai e Nai, temos que comprometernos -de verdade- coa construción dun mundo distinto, máis xusto, máis comunitario, máis fraterno.

Xesús contestoulle:

– Todo o que bebe auga desta, terá sede outra vez; pero o que beba da auga que eu lle darei, nunca máis terá sede: a auga que eu lle darei, converterase dentro del nunha fonte que saltará ata a vida eterna.

[…] A muller respondeu:

– Señor, vexo que ti es profeta. Os nosos pais adoraron neste monte e vós dicides que é en Xerusalén onde hai que adorar.

Xesús díxolle:

– Faime caso, muller: chega a hora en que nin neste monte nin en Xerusalén adoraréde-lo Pai. Vós adoráde-lo que non coñecedes; nós adoramos o que coñecemos, […]. Pero chega a hora -é xa agora- en que os verdadeiros adoradores adorarán o Pai en espírito e verdade, pois eses son os adoradores que procura o Pai.

Jn 4, 13-14, 19-23
Categorías: Comunidade Base Coia

Revolta de mulleres na Igrexa

Mar, 07/03/2023 - 10:26

Baixo o lema “Camiñamos xuntas pola igualdade e a dignidade na igrexa”, moitas mulleres congregáronse ante as igrexas de todo o estado español o pasado domingo, 5 de marzo, aproveitando a proximidade do Día da muller. Entre ellas, un grupo significativo reuníuse ante as portas da igrexa do Cristo da Vitoria (Coia), na cidade de Vigo.

Como lembraban no seu manifesto, xa en marzo de 2020 houbo convocatorias similares de grupos de mulleres (e homes cómprices) que se recoñecían cristiás e feministas. Aquelas mobilizacións desembocaron nunha “Revolta de mulleres na Igrexa”, movemento no que foron compartindo as súas inquedanzas e reivindicacións, a partires da diversidade e a utopía soñada en camiño cara unha Igrexa posible, máis igualitaria e máis xusta.

O domingo foron 19 cidades de todo o estado español as que celebraron esas concentracións: Barcelona, Bilbao, Burgos, Cabra, Ciutadella, Córdoba, Granada, Las Palmas de Gran Canaria, Huelva, Huesca, Logroño, Madrid, Oviedo, Santiago de Compostela, Sevilla, Valencia, Vigo, Vitoria-Gasteiz y Zaragoza.

O lema elixido para o Sínodo das mulleres 2022 fora: “Nós somos cambio. Ven a construílo”. E as súas conclusións finais máis importantes serían as seguintes:

– A necesidade de recuperar a Comunidade de Xesús de Nazaret, que leva a fortalecer a corresponsabilidade de todos os seus membros e contradí o funcionamento actual da Igrexa.

– Dar primacía aos Evanxeos, iluminados polos estudos actuais das Escrituras, para que podamos vivir como Xesús viviu e ensinou.

– Recoñecer que a Igrexa non é só o clero, senón todos os bautizados e bautizadas.

O xesto elixido o pasado domingo para expresar a súas demandas foi levar uns zapatos que deixaron antes a porta da igrexa. Querían así recoller o sentido do antigo proverbio: “Antes de xulgar a unha persoa, camiña tres lúas cos seus zapatos”. Como elas mesmas dixeron: “Queremos que todos estes zapatos representen a cada unha e a todas as mulleres que no noso camiñar imos dando pasos por conseguir unha Igrexa de iguais, unha igrexa que acolle, unha igrexa que acompaña, unha igrexa na que nos fagamos corresponsables de construír un mundo novo, de construír o Reino de Deus.”.

Na fermosa mensaxe final, lida antes do manifesto, engadían, na mesma liña:

“Con todo as mulleres camiñamos, e camiñamos xuntas para construír unha Igrexa de iguais. Con cada semente recollida do vivido por nós, deixamos constancia do noso lento pero inexorable avanzar desde abaixo, desde a nosa experiencia e entrega evanxélica.

Son os vimbios que fixeron posible que hoxe esteamos aquí, somos fillas, transmisoras e multiplicadoras, temos a responsabilidade nas nosas mans do froito dunha resistencia creativa sostida durante séculos, nos que moitas entregaron a súa vida. Somos proposta e resposta para o futuro, coidando que ningunha quede atrás, circularidade sostida sempre desde abaixo, desde onde nacen as revolucións”.

A continuación ofrecemos o Manifesto que se leu ao final do acto e algunhas imaxes e vídeos:

ACTO-5M-GALEGODescarga
Categorías: Comunidade Base Coia

Palabras que nos alentan: «Erguédevos, non teñades medo»

Sáb, 04/03/2023 - 14:21

2º DOMINGO DE CORESMA (5 de marzo).

No evanxeo de hoxe, Xesús transfigurase ante Pedro e Santiago, despois de subir con eles a unha montaña. E escoitase a voz de Deus, que so fai unha petición directa aos discípulos: “Escoitádeo”. Esa foi, e segue a ser, a petición que nos dirixe hoxe a nós, comunidade cristiá do século XXI: “Escoitádeo”. E a primeira frase que sae da boca de Xesús tras esa petición de Deus é: “Erguédevos, non teñades medo”.

Nós, fráxil humanidade destes tempos escuros, atordados polas crises, as pandemias, as guerras, seguimos a vivir con medo, seguimos a escondernos, seguimos a refuxiarnos nas nosas inseguridades. Pero cada día, cada novo amencer, temos a oportunidade de escoitar, coa cabeza e co corazón, as palabras de Xesús de Nazaret. Temos a posibilidade de renunciar aos nosos egoísmos, como lembramos no primeiro domingo de coresma. E, para iso, debemos superar os nosos medos e abrir o corazón, saír á rúa e tranfigurarnos co recoñecemento de que somos todas, todos, unha comunidade de irmáns e irmás que se necesitan mutuamente e que comparten os mesmos anhelos de amor, xustiza e paz. Así, pois, ese é o segundo paso deste Tempo de Coresma: vencer os nosos medos.

E aínda estaba falando cando apareceu unha nube luminosa que os cubriu; e unha voz saíndo da nube dixo:

– Este é o meu Fillo benquerido, o meu predilecto: escoitádeo.

O escoitaren isto, os discípulos caeron debruzados, cheos de temor. Xesús achegándose, tocounos e díxolles:

– ¡Erguédevos, non teñades medo!

Mt. 17, 5-7
Categorías: Comunidade Base Coia

Círculo de Silencio en apoio ás mulleres migrantes e refuxiadas

Sáb, 04/03/2023 - 14:11

xoves 2 de marzo ás 20:00, xunto á Farola de Urzáiz, a Rede Social Galicia Sur convocaba un novo Círculo de Silencio, que reuniu a varias decenas de persoas. Desta vez, ante a proximidade do 8 de marzo, o círculo quixo amosar o seu apoio as mulleres migrantes e refuxiadas, ante a súa situación de exclusión e precariedade.

Como teñen denunciado moitas organizacións e ongs, as mulleres migrantes e refuxiadas sofren unha triple discriminación, pola súa condición migrante, pola súa condición de xénero e pola súa carencia de recursos. Son numerosos os informes que documentan a vulneración dos seus dereitos, tanto nos países en tránsito como no país de “acollida”, verba esta última que, por desgraza, teremos que poñer entre aspas ata que esa acollida sexa real e conte co necesario respaldo institucional.

Aínda nesa situación, unha importante porcentaxe de mulleres migrantes e refuxiadas desempeñan traballos centrados no ámbito dos coidados, que contribúen a reforzar o tecido comunitario e son sostén de moitas persoas e familias grazas ao seu compromiso diario, dende o acompañamento, o traballo no fogar, a atención ás persoas maiores ou que sofren algunha enfermidade ou discapacidade que limita a súa mobilidade… Pero, a pesares desa contribución innegable ao coidado da vida na nosa sociedade, atópanse, como dicimos, malvivindo baixo o umbral da pobreza polo feito de non estar regularizadas, o que é caldo de cultivo para as agresións sexuais, os abusos laborais e a precariedade dos seus postos de traballo.

Por todo isto, esiximos ás administracións públicas (goberno español, Xunta de Galicia e concello de Vigo) nos seus ámbitos de competencia respectivos :
– O recoñecemento público da aportación das mulleres migrantes ao noso tecido social, co seu traballo e compromiso diario, especialmente no ámbito dos coidados.
– A protección legal ante calquera caso de explotación laboral, de xenofobia ou de violencia de xénero, con independencia da situación administrativa das mulleres migrantes e refuxiadas.- As máximas garantías para o respecto dos dereitos básicos das mulleres migrantes e refuxiadas, co compromiso de facilitar e axilizar os trámites para a súa regularización, en especial nos casos de violencia de xénero. – Facilitar saídas laborais e acceso aos servizos públicos básicos (sanidade, educación, asistencia social) das mulleres migrantes e refuxiadas, sexa cal for o estado de tramitación dos seus procesos de regularización.

Categorías: Comunidade Base Coia

Tempo de Coresma: PALABRAS QUE NOS ALENTAN

Sáb, 25/02/2023 - 18:25

O percorrido que nos ofrece a Coresma deste ano, a partires das palabras do texto do Evanxeo de Mateo, reclama de nós unha auténtica conversión, unha transfiguración interior, un xesto transformador e, polo mesmo, revolucionario.

Este Tempo de Coresma chámanos a renunciar a toda forma de poder, a todo privilexio, a toda posición de dominio sobre os demais (1º Domingo); exhórtanos a poñer todo o empeño en escoitar a palabra de Xesús, entendendo a súa mensaxe e as esixencias que esa mensaxe teñen para nós, para as nosas vidas (2º Domingo); demanda poñernos man á obra na procura da auga de vida que nos ofrece Xesús de Nazaret, a auga dun Deus que non pode ser alleo a nós (3º Domingo); anímanos a camiñar como fillos da luz (que nos ofrece froitos de bondade, xustiza e verdade) e a denunciar as escuridades que nos oprimen (4º Domingo); e, por último, anúncianos que Xesús é a resurrección e a vida, e por iso seguir a súa chamada é elixir unha vida verdadeira, unha vida plena, comunitaria, comprometida, unha vida que pague a pena ser vivida (5º Domingo).

1º DOMINGO DE CORESMA (26 de febrero).

Comezamos o Tempo de Coresma cun chamamento a non deixarnos tentar por un capitalismo cada vez máis máis controlado polas grandes corporacións, que utilizan o desenvolvemento tecnolóxico da industria do ocio e do entretemento para anestesiarnos ante as inxustizas globais e locais.

Véndennos un mundo de luces rechamantes, de consumismo desbocado, de beleza superficial, de aparencias e artificios; un mundo que estimula os nosos egoísmos, os nosos desexos e ambicións; un mundo que nos converte en illas onde os demais, fóra dos máis achegados, son inimigos, obxectos de consumo ou, máis xeralmente, seres alleos que non teñen nada que ver comigo.

Pero debemos lembrarnos aquilo de que se creceu o pecado, máis abundante foi a graza. Nós podemos -e debemos- elixir, como fixo Xesús, o camiño da renuncia: renuncia a acaparar, renuncia ao consumismo, renuncia ao poder, renuncia a poñernos por diante e por riba dos demais. Ese é o primeiro paso do camiño alternativo, comunitario, fraterno, que nos ofrece este tempo de Coresma. Iso é, en definitiva, o que significa que so debemos adorar a Deus, porque so se pode adorar a Deus cultivando o amor ao próximo…

Pero aínda o levou o Satán a un monte moi alto e, mostrándolle os reinos todos do mundo enteiro, cheos de esplendor, díxolle:

Heiche dar todo isto se te prostras e me adoras.

Entón replicoulle Xesús:

Arreda, Satán, porque está escrito: Só ó Señor, o teu Deus, adorarás, e só a El darás culto.

Mt 4, 8-10
Categorías: Comunidade Base Coia

Un SI ao AMOR e á PAZ fronte a todas as guerras

Sáb, 25/02/2023 - 18:21

Co comezo da Coresma e o primeiro aniversario do inicio da guerra na Ucraína, os grupos de iniciación e comuñón da Educación na Fe da nosa parroquia quixeron facer un fermoso xesto simbólico de compromiso coa paz e o amor fronte a todas as guerras.

Nenos e nenas, acompañados polos seus catequistas, compartiron uns minutos de silencio para interiorizar e fortalecer a esperanza de paz nos seus corazóns, e para darlle un si firme e decidido ao amor como forma de estar no mundo, de compartir a vida e de crear un futuro comunitario e solidario para todos.

Eses desexos e compromisos visualizáronse na confección dun gran corazón, acompañado dos moitos pequenos corazóns que se vencellaban a aquel, como os fillos á Nai, e tamén foi acompañado coa Biblia como texto que contén a Boa Noticia e unhas luces que representaban a esperanza contida na mensaxe de Xesús de Nazaret.

O gran corazón foi asinado por todos os nenos e nenas que son -deberían ser- para todos nós exemplo e alento para a construción dun mundo mellor, un mundo máis xusto e fraterno, un mundo posible, necesario e cada vez máis urxente.

Categorías: Comunidade Base Coia

Como seguir a ser unha comunidade viva que dá vida

Sáb, 25/02/2023 - 17:48

Hoxe varias decenas de persoas compartimos unha nova xuntanza comunitaria na parroquia do Cristo da Vitoria. Ás dez e media da mañá estabamos citadas para reunírmonos e dialogar en torno ao tema proposto: «Como seguir a ser unha comunidade viva que dá vida». Un ratiño antes xa estabamos preparando un pequeno almorzo co que quentar o corpo e compartir uns minutos de conversa informal, de apertas e de risas cómprices.

Despois repartímonos en dous grupos para comezar o traballo de reflexión sobre o tema suxerido, a partires dun texto e unha serie de preguntas. O debate foi moi participativo e enriquecedor, e xurdiron diversas ideas e propostas relativas a nosa situación actual como comunidade cristiá de base, así como sobre as posibles accións a desenvolver no futuro inmediato. Xunto a críticas e autocríticas, houbo espazo para a esperanza, para proxectar unha mirada construtiva cara ese mundo posible e necesario.

Rematamos a xornada coa proxección dun vídeo, unha breve oración e o canto do Noso Pai. Un improvisado aplauso final serviu de feliz peche á xuntanza.

Categorías: Comunidade Base Coia

Concentración de Revolta de Mulleres na Igrexa

Mar, 14/02/2023 - 17:42

O colectivo Revolta de Mulleres na Igrexa convoca en todo o estado español concentracións diante das igrexas o vindeiro 5 de marzo, con motivo do Día da Muller.

Na parroquia do Cristo da Victoria (Coia), en Vigo, a concentración será ás 12:00. Tedes debaixo o cartel e un vídeo para que difundades entre os vosos contactos. Non faltedes… e traede un par de zapatos de máis para elaborar un símbolo sobre o que reclamamos nesa data: camiñar xuntas pola igualdade e a dignidade na Igrexa.

Categorías: Comunidade Base Coia

Baladre

G.A.S.

Nosotras las Personas

Asociación Contra a Exclusión Social Alambique

Renta Básica das iguais